bekasowate
Rybitwy
Mewy
Alkowate
Płatkonogi
Szczudłakowate
Wydrzykowate
Żwirowcowate
Siewki
|
Siewkowe (Charadriiformes lub limicoliformes), rząd ptaków wodnych i lądowo-wodnych, często morskich, (ok. 330 gatunków) obejmujący 16 rodzin (Alkowate (Alcidae), Mewowate (laridae), Siewkowate (Charadridae), Bekasowate (scolopacidae) i inne). Występują na całym świecie. Zamieszkują wybrzeża wód oraz rozległe otwarte przestrzenie: tundrę, bagna, stepy, półpustynie i pustynie. Wytworzyły wiele kształtów dzioba zależnie od sposobu zdobywania pożywienia. W większości odżywiają się pokarmem zwierzęcym.
Cechy charakterystyczne
- Dobre przystosowanie do lotu w otwartej przestrzeni,
- pierwsza lotka bardzo mała lub szczątkowa,
- tylny palec słabo rozwinięty lub go brak,
- prawie u wszystkich nie występuje przegroda nosowa.
Często gnieżdżą się w koloniach. Niektóre gatunki są osiadłe, inne wędrowne. W Polsce obserwuje się 75 gatunków, z tego 25 lęgowych. Wszystkie gatunki są chronione. |
Rodzina: Kulonowate - Burhinidae
|
Kulonowate (kulony), to rodzina ptaków z rzędu siewkowych (Charadriiformes), występujących w Europie, Afryce, Australii oraz w Azji zachodniej, środkowej i południowej. Ptaki z tej rodziny zasiedlają suche ugory, stepy i półpustynie, zawsze jednak w pobliżu wody. Kulony mają duże oczy, silne, krótkie lub średniej wielkości dzioby oraz długie nogi. Stopy kulonów mają 3 palce połączone szczątkową błoną pławną. Ich upierzenie ma barwy od żółtej do brązowej, zwykle z ciemnym rysunkiem. Ptaki te (o długości 35-50 cm) odżywiają się bezkręgowcami i drobnymi kręgowcami. Gnieżdżą się w zagłębieniach gruntu. Samica składa 2 jaja, które wysiaduje wspólnie z samcem. O swoje potomstwo troszczą się również obydwoje rodzice. Pisklęta są zagniazdownikami.
|
Kulon - Burhinus oedicnemus
Kulon, wędrowny ptak z rodziny kulonów (Burhinidae), rzędu siewkowych (Charadriiformes), występuje w całej Europie (z wyjątkiem północnych i północno-wschodnich terenów), w zachodniej, południowej i środkowej Azji oraz północnej Afryce. Kulon dobrze czuje się w otwartych dolinach dużych rzek nizinnych. Zamieszkuje suche ugory, tereny stepowe z rzadką roślinnością, opuszczone żwirownie i poligony wojskowe - Lubi jednak sąsiedztwo mokradeł lub wody. Zasiedla także większe łachy lub zaciszne wyspy na rzekach. Zimuje w północno-wschodniej
Afryce i południowej Azji.
Ptak ten osiąga średnio: długość ciała do 43 cm, rozpiętość skrzydeł ok. 82 cm i wagę ok. 290-535 g. Ma długie żółte nogi, krótki żółty dziób i bardzo duże, żółte oczy. Upierzenie jego jest piaskowe, z dwoma białymi paskami na skrzydłach, widocznymi podczas lotu. Spód ciała jest białawy, pod okiem znajduje się biała plama, a nad nim - biała brew. Żywi się owadami, dżdżownicami, mięczakami, a także małymi płazami, gadami i myszami. Jest aktywny głównie o zmierzchu i w nocy. Dzień spędza dobrze ukryty wśród roślinności. Zaniepokojony przywiera do ziemi i nie rusza się. W sytuacji bezpośredniego zagrożenia w ostatniej chwili odlatuje na niewielką odległość.
Gniazduje w zagłębieniu ziemi (prawie bez wyściółki) na wyniosłości terenu. Kulony wyprowadzają 1-2 lęgi w roku (w maju i lipcu). W jednym lęgu samica składa 2 żółtobrunatne, blado nakrapiane jaja, które wysiaduje na zmianę z samcem przez ok. 24-26 dni. Pisklęta opuszczają gniazdo po kilku godzinach od wyklucia. Zdolność do lotu uzyskują po 7 tygodniach.
W Polsce kulon był niegdyś liczny lęgowo, obecnie należy do rzadkich ptaków gniazdujących (gniazduje zaledwie kilka par tego gatunku). Liczniejszy jest podczas przelotów. Przylatuje w marcu-kwietniu, a odlatuje w sierpniu-październiku. Należy do gatunków chronionych.
głosy
| posłuchaj | typ pliku | rozmiar |
|---|
| Kulon1 | wav | 82 kb |
| Kulon2 | mp3 | 46 kb |
rodziny i gatunki
alfabetyczny spis ptaków
Rodzina: Ostrygojady - Haematopodidae
|
Ostrygojady (Haematopodidae), to rodzina ptaków z rzędu siewkowych (Charadriiformes), licząca 11 gatunków. Ostrygojady występują w Europie, Azji, Australii i obu Amerykach. Zasiedlają różnorodne środowiska nadmorskie i brzegi dużych śródlądowych zbiorników wodnych. Mają długi, prosty, bocznie spłaszczony, czerwony dziób, czerwone nogi o palcach częściowo spiętych błoną pławną i czarno-białe upierzenie. Odżywiają się różnymi bezkręgowcami wodnymi, głównie mięczakami i skorupiakami wyszukiwanymi na brzegach zbiorników wodnych. Gnieżdżą się na ziemi. Oboje rodzice zajmują się wysiadywaniem jaj i opieką nad potomstwem. |
Ostrygojad - Haematopus Ostralegus
Ostrygojad To duży ptak z rzędu siewkowych (charadriiformes), rodziny ostrygojadów, występujący na morskich wybrzeżach Europy, południowej Afryki, Australii, Nowej Zelandii i Ameryki Południowej.
Jest mniej więcej wielkości kury. Ma smukłą sylwetkę, długie, czerwone nogi i długi, czerwony dziób. Upierzenie jego jest czarno-białe. Ptak ten osiąga długość ciała ok. 45 cm i wagę 420-745 g. Głosy ostrygojadów to głośne gwizdy, ale w okresie wędrówki są to ptaki raczej milczące. Wyjątkowo hałaśliwe są natomiast na lęgowiskach, szczególnie gdy zagraża im niebezpieczeństwo.
Ptaki te żywią się pierścienicami i robakami znajdowanymi na piaszczystym brzegu, a także mięczakami, skorupiakami, owadami oraz małymi rybkami. Potrafią swoim dziobem rozbijać cieńsze muszle, a grubsze pancerze otwierać.
W Polsce ostrygojady są nielicznymi ptakami lęgowymi na wybrzeżu Bałtyku oraz nad większymi zbiornikami śródlądowymi. Pora Lęgowa przypada na kwiecień-czerwiec. Ostrygojad wyprowadza 1 lęg w roku. Samica składa 3 jaja, które wysiadują oboje rodzice przez 24-27 dni. Ostrygojady są zagniazdownikami. W Polsce ostrygojady pojawiają się liczniej nad Bałtykiem podczas przelotów (przylot - w marcu-kwietniu, odlot w sierpniu-październiku). Ptaki te są chronione.
rodziny i gatunki
alfabetyczny spis ptaków
poprzedni rząd
następny rząd
rzędy ptaków
strona główna